Zaczynam się zastanawiać. Nad sensem. Nad niebezpieczeństwem. Nad zagrożeniem. Nad tym, czy warto. Ale przecież jeśli ja nic nie zrobię, jak mogę liczyć na kogokolwiek innego? Mówię więc - ci, którzy to czytacie: Popatrzcie za okno. Zdefiniujcie to co widzicie, punkt po punkcie. Oddzielcie to, co wam się podoba z tym, co wam się nie podoba. Poszukajcie sensu i przyczyn tego co widzicie. Zastanówcie się nad tym, co doprowadziło do tego, że wszystko na co patrzycie jest na swoim miejscu. Nad tym, co będzie dalej. I co w bieżącym momencie może to spowodować. Może znajdziecie lukę w przyszłości, może przeszłości? Ale co zrobicie z tą wiedzą, to już zależy od was. Jesteście częścią świata, wbrew pozorom nigdy odrębni i niezależni jak chcielibyśmy być postrzegani i postrzegać samych siebie. Ale niestety, jesteśmy słabi. Zależni od niezliczonych czynników. Więc wypadałoby zobaczyć czego jest się cześcią, nieprawdaż?